از بطن خاورمیانهای که دهههاست زیر چکمههای استعمار، بمبارانهای کور، ترورهای سیستماتیک و محاصرههای قرونوسطاییِ رژیم صهیونیستی خون میگوید، سخنرانی بنیامین نتانیاهو در مجمع عمومی سازمان ملل متحد چیزی جز تجسم عریانِ «وقیحترین شکلِ وارونگی حقیقت، پروپاگاندای فاشیستی و توجیه سیستماتیک نسلکشی» نیست.
این سخنرانی، پیش از آنکه یک رویداد سیاسی باشد، نمایش تهوعآورِ فراری است که یک «متهم تحت تعقیبِ دادگاه کیفری بینالمللی» از صندلی دادگاه جنایی به تریبون مجمع عمومی سازمان ملل انجام میدهد. در ادامه نگاهی می کنم به این لفاظیهای جنایتکارانه این جانی متهم به نسل کشی:
۱. بزرگترین وارونگی تاریخ: جانیِ متهم در جایگاه دادستان
نقطه عطف وقاحت در سخنرانی نتانیاهو، جابهجایی عامدانه و روانپریشانهی «جانی و قربانی» است. مردی که شعبه مقدماتی دیوان کیفری بینالمللی (ICC) دلایل معقولی برای صدور حکم بازداشت او به اتهام جنایت جنگیِ استفاده از گرسنگی بهعنوان سلاح و جنایت علیه بشریت (قتل و رنجاندن سیستماتیک میلیونها انسان در غزه) یافته است، با خونسردی تمام پشت تریبون میایستد و قربانیانِ ماشین جنگی خود را «تروریست» و خود را «مدافع تمدن» میخواند.
- این اوج استعمار زبانی است: اشغالگریِ ۷۸ ساله، بمباران بیمارستانها، کمپهای پناهجویان و قتلعام دهها هزار زن و کودک بیگناه، «دفاع مشروع» نامیده میشود؛ و مقاومت مردمی که برای بازپسگیری خاک و کرامت انسانی خود میجنگند، «بربریت» خوانده میشود. متهمی که باید دستبندِ عدالت بر دستانش باشد، با چشمان خیره به جهان، به ریش تمام معیارهای حقوق بشری میخندد.
۲. استناد به اسطورههای باستانی برای مشروعیتبخشی به پاکسازی نژادی
تکیهزدن نتانیاهو بر متن تورات و افسانههای هزاران سال پیش برای توجیه استعمار مدرن، شهرکسازیهای غیرقانونی در کرانه باختری و اشغال بلندیهای جولان، دهنکجی آشکار به منشور ملل متحد و حقوق بینالملل است.
- اگر قرار باشد مرزهای جغرافیایی و حق حاکمیت ملتها بر اساس طومارهای مذهبی باستانی بازنویسی شود، هیچ نقطهای از کره زمین در امنیت نخواهد بود. این رویکرد، ماهیت فاشیستی، نژادپرستانه و آپارتایدیِ رژیم تلآویو را عریان میکند؛ رژیمی که برپایهی «سلب مالکیت بومیان» و «تطهیر نژادی» بنا شده و با وقاحت تمام، جنایات خود را به فرمانهای ماورایی پیوند میزند تا خون انسانها را مباح جلوه دهد.
۳. پشتگرمی به امپریالیسم و پررویی در برابر جامعه جهانی
لحن طلبکارانه و توهینآمیز او خطاب به نمایندگان کشورهایی که در اعتراض به حضور یک جنایتکار جنگی، سالن سازمان ملل را ترک کردند و برچسب «بزدل اخلاقی» زدن به آنها، محصولِ سالها مصونیت آهنینِ اعطایی از سوی ایالات متحده و استعمار و امپریالیسم جهانی غرب به اوست.
- او با افتخار از تجاوز به حریم هوایی کشورهای منطقه، ترورهای هدفمند، بمباران تأسیسات و جنگهای چندجبههای دم میزند. این سطح از دریدن پردههای دیپلماتیک، گواهی میدهد که نظم حقوقی بینالمللی تا چه اندازه در برابر زورِ عریان و وتوهای امپریالیستی تسلیم شده است. سکوت یا حمایت ضمنی دولتهای غربی از چنین مواضعی، آنها را در تمامی قطرههای خون ریختهشده در غزه، لبنان, ایران و تمامی پهنه خاورمیانه شریک جرم و مباشر میسازد.
۴. فرافکنیِ بحرانهای مرگبار داخلی به تروریسمپروریِ منطقهای
نتانیاهو در حالی از «پیروزیهای راهبردی» و «شکست ناامنیها» عربده میکشد که جامعه شهرکنشین تحت امرش در عمیقترین بحرانهای روانی، فروپاشی اقتصادی، اعتراضات ساختاری و بنبست سیاسی دستوپا میزند.
- او برای به تأخیر انداختن محاکمههای درونسرزمینیاش به جرم فساد و ممانعت از فروپاشی ائتلاف شکنندهاش، ناچار است ماشین جنگ را همواره روشن نگه دارد و منطقه را به لبه پرتگاه جنگ جهانی بکشاند. آوردن ابزار تکنولوژیک (مثل استارلینک) به تریبون مجمع عمومی و خط و نشان کشیدن برای ملت بزرگ ایران، نمایش سخیفِ سیاستمداری است که میداند با توقف جنگ، پروندهی حیات سیاسی و سقوط محتومش کلید خواهد خورد.
باش تا صبح دولتت بدمد
تاریخ به صراحت گواهی داده است که هیچ امپراتوری اشغالگری با تکیه بر بمبهای خوشهای، ترور کور، لفاظی در سازمان ملل و حمایت اربابان غربیاش جاودانه نشده است. آنچه از حلقوم این جنایتکارِ تحت تعقیب در نیویورک بیرون آمد، صدای اقتدار نبود؛ بلکه نعرهی وحشتزدهی یک پروژه رو به افول و ساختار پوسیده در برابر ارادهی پولادین ملتهای منطقه بود. غزه، لبنان، و ایرانِ استوار، گواهان زندهای هستند که ثابت کردهاند ماشین کشتار صهیونیستی سرانجام در باتلاقِ جنایات ساختاری خودش غرق خواهد شد.
رضا فانی یزدی
۲۶ سپتامبر ۲۰۲۶